Storyboard Marfoesjka & de Vorst

van tekeningen, die Gerard de Bruyne live middels projectie op het grote achterdoek tekende terwijl het verhaal Marfoesjka en de Vorst verteld werd en de bijbehorende muziek o.l.v. Janine Jansen op het podium van Vredenburg Leidsche Rijn ten gehore werd gebracht.

Inclusief bijbehorende tekstcitaten van Annechien Koerselman, die dienden als inspiratiebron en de door Janine Jansen daarbij verkozen muziekfragmenten.

1.

"In een tsarenrijk hier ver vandaan leefde eens een man en een vrouw samen met hun dochtertje in een mooi groot huis. Ze konden hun geluk niet op. Maar met geluk weet je het maar nooit. Want soms kan het (vingerknip) opeens voorbij zijn en dat was ook wat er bij Marfoesjka thuis gebeurde."

Marfoesjka01

SCHNITTKE PIANO QUINTET

 

2.

"De herfst ging voorbij, en de grote appelboom die in de tuin stond verloor al zijn bladeren. Maar toen de appelboom in de lente weer groen begon te worden, kwam haar vader met een nieuwe vrouw thuis: Irina. Marfoesjka kende haar. Het was de moeder van Olga, een meisje uit haar klas. Irina zei tegen haar vader:

- “Jij bent veel te vaak weg voor je werk. En dan zit die kleine Marfoesjka maar alleen in dat grote huis. Dat is toch geen leven voor dat kind. Het is voor iedereen beter als Olga en ik bij jullie intrekken. Want alleen is ook maar alleen”.

 

 

Marfoesjka02

SHOSTAKOVICH STRIJKKWARTET NR 3 DEEL 1

 

3.

"Dikke brieven schrijft ze aan haar vader. Over de appelboom die dit jaar zo veel goudrenetten heeft gegeven, dat ze wel een winter lang elke dag appelmoes kunnen eten. En dat er dit jaar wel drie merelfamilies waren, die vochten om een spetterplekje in het vogelbad. En wat te denken van haar nieuwe vriendje de terrasmuis, die haar dagelijks wil laten zien wat hij nu weer allemaal aan voedsel verzameld heeft.

En altijd weer sluit Marfoesjka haar brief af met dezelfde vraag: wanneer papa naar huis komt. En papa belooft volgende week. En dan de week daarna. En dan komt hij echt."

 

Marfoesjka03

SCHUMANN PIANO QUINTET DEEL 2

 

4.

"Op een middag sluipt Marfoesjka stiekem naar buiten. Ze haalt een piepklein kerstboompje uit het bos. Deze mag dan wel van buiten komen, maar voor papa overtreedt Marfoesjka graag haar stiefmoeders huisregels. Het is tenslotte bijna kerstmis, en vader kan nu elk moment thuis komen."

 

Marfoesjka04

VIVALDI 4 JAARGETIJDEN WINTER DEEL 3

 

5.

"De wind waait door haar dunne nachtjapon. En het is zo koud, dat haar adem wel lijkt te bevriezen. Maar nergens op straat is een levende ziel te bekennen. Voorzichtig kijkt het meisje door de ramen naar binnen. Daar, binnen in de huizen is het lekker warm en overal ruikt het naar lekker eten en brandt de open haard. Maar niemand lijkt haar op te merken. Alsof ze niet bestaat.Of misschien willen de mensen haar wel niet zien. Misschien heeft niet haar moeder maar haar stiefmoeder gelijk. Sluiten mensen daarom voor haar neus de gordijnen.Omdat ze niet met haar gezien willen worden.Omdat ze zich door voor Marfoesjka schamen. Hebben mensen een hekel aan haar gekregen omdat ze altijd maar gebleven is wie ze was.En hoewel Marfoesjka helemaal niet wil huilen, springen er toch tranen in haar ogen."

 

Marfoesjka05

VIVALDI 4 JAARGETIJDEN WINTER DEEL 1

 

6.

"Vadertje Vorst grijpt Marfoesjka en blaast haar met zijn ijzige windvlaag naar de top van de dennenboom. Eventjes houdt ze haar ogen stijf dichtgeknepen, maar zodra Marfoesjka de boomtop onder haar voetjes voelt, opent ze haar ogen en het lijkt wel alsof ze tot voorbij de verste horizonnen kijken kan, zo veel licht geven al die duizend sterren aan het hemelgewelf.

Ze tikt op een sterretje en meteen laat het zich vol overgave op het zachte naaldbed van de dennenboom vallen. Zo plukt Marfoesjka wel duizend sterren, want de kerstboom moet straks helemaal met lichtjes versierd zijn. Maar dan raakt Marfoesjka een ster aan die zich niet laat plukken. Haar hand schiet terug, bijna zou ze gevallen zijn, als Vadertje Vorst er niet geweest was. Haar hele lichaam is verstijfd, maar haar hart lijkt een eigen leven te lijden, want de gloed van deze ster komt haar zo bekend voor...: mama?

 

Marfoesjka06

SCHNITTKE PIANO QUINTET DEEL 2

 

7.

-    “Heb je het wel warm, meisje? Heb je het nog wel warm, mooi kind?

Vadertje Vorst kraakt nu zonder ophouden, maar Marfoesjka blijft stil. Ze houdt haar ogen gesloten alsof ze voor eeuwig is gaan slapen.

-    “Heb je het wel warm, mijn hartendiefje? Heb je het wel warm, mooi kind?”

En alleen als je heel goed luistert hoor je Marfoesjka’s zachte gefluister:"Mama, mama...?"

 

Marfoesjka08

BACH AIR

 

8.

Aan de andere kant van het tsarenrijk is de dag inmiddels ook aangebroken. Maar veel minder mooi dan Marfoesjka’s vader verwacht had, want in plaats van een warm kerstdiner, wacht hem de schrik van zijn leven.

-         “Waar is Marfoesjka?”

-          Marfoesjka is foetsie, roept Olga.

-          Lieverd, zegt Irina, ’t Is een vreselijk verhaal. We hebben geroepen. We hebben geschreeuwd. We hebben stad en land afgezocht. Maar nergens is ook maar een spoor van Marfoesjka te vinden.

-         “Nu maar hopen dat de wolven haar niet verslonden hebben”.

-         “Nou nou Olga toch, wat zeg je nu? Afschuwelijk. Marfoesjka verslonden door de wolven. Dat zou een drama zijn”.

Maar vader hoort zijn echtgenote al niet meer. In paniek geeft hij zijn paard de sporen."

Vader07

STRAVINSKY Three Pieces KLARINET SOLO

 

9.

"En het balletje begint te rollen, slalomt zich een weg tussen de vele dennenbomen. Marfoesjka holt er achter aan. Tot de gigantische sneeuwmassa ineens stilhoudt. Voorzichtig kijkt Marfoesjka om het hoekje van de enorme sneeuwmuur en daar ineengedoken op zijn arrenslee zit …  haar vader."

 

RAVEL SONATE VOOR VIOOL EN PIANO DEEL 3

 

10.

"De takken van de dennenboom zijn weer even wit en bevroren als toen de winter aanbrak, en de duizend sterren, aan elke tak wel eentje, lijken in rook te zijn opgegaan. En hoewel Olga en Irina zich in dikke warme pelzen hebben gehuld en manden vol warme lekkernijen hebben meegenomen, doet de ijskoude grond hen nu al beven en klappertanden.

-          “Mama, dit is toch geen plek om een Vorst te ontmoeten. Het is hier zo donker. Ik zie jou niet eens.

-          "Als dat zo is, Olga, dan heeft het laatste uur van Marfoesjka geslagen."

-           “Wat doet u hier in mijn bos?

Klinkt hoog uit de dennenboom."

 

IrinaOlga09

RAVEL SONATE VOOR VIOOL EN CELLO DEEL 2

 

11.

-     “O ja, grootvorstinnen? Hebben jullie het werkelijk zo heerlijk warm?"

De dennenboom kraakt nu van jewelste. Dan springt de Vorst op de grond, heft zijn scepter van fonkelende ijskristallen en op hetzelfde ogenblik trekt er een kou op uit de grond, zo grimmig, zo bijtend, dat alle bomen in het bos kreunen onder hun met sneeuw beladen takken. En ook Stiefmoeder en Olga worden gegrepen door de kille vingers van Vadertje Vorst.

-     “Hè, wat jammer nou, ik had graag nog van jullie vernomen, hoe warm jullie het nu echt hadden, maar ik geloof dat ik het antwoord al weet!"

En met een lach die klinkt als het breken van ijs, verdwijnt Vadertje Vorst weer in zijn oude vertrouwde dennenboom. 

IrinaOlga10

KURTAG HOMMAGE AAN R. SCH. OPUS 15D VOOR KLARINET EN PIANO DEEL 4 & 5

12.

"Juist als Marfoesjka en haar vader een laatste groet aan stiefmoeder en Olga willen brengen, horen ze gehinnik achter zich. Een prins op een groot wit paard draaft op de aloude dennenboom af. Een prins? Jazeker. Sterker dan de sterkste ridder. Jong en rijk. Met prachtig golvend haar. Kortom, een echte prins. Van verre had hij een prachtige ster gezien, die onophoudelijk naar hem bleef knipogen, alsof ze hem wilde zeggen: geef niet op mooie prins, want de schoonheid die je vinden gaat, zal al je dromen overtreffen."

Marfoesjka07

SCHNITTKE PIQ THEMA

13.

-      "Wees niet bang en laat me je een thuis geven. Want ik weet zeker dat ik nooit meer een mooier en leuker meisje dan jij zal vinden. Alsjeblieft, Marfoesjka, wil je mijn vrouw worden en later een goede tasrina voor mijn onderdanen zijn?"

En hij kijkt Marfoesjka daarbij zo diep in de ogen, dat zij van alle liefde die haar overvalt geen woord meer kan uitbrengen. Maar haar wangen gloeien zo hevig, en ze glimlacht zo zacht, dat de prins haar antwoord wel raden kan. En dus kust de Prins Marfoesjka zachtjes op haar lippen.

Marfoesjka08

SHOSTAKOVICH JAZZ SUITE NR 2  WALS (BEWERKT DOOR BOB ZIMMERMANN)

 

 

© Tekst: Annechien Koerselman

© Tekeningen: Gerard de Bruyne

© Muzieksamenstelling: Janine Jansen

 

Voor meer informatie over Gerard de Bruyne, zie: www.vingerlingdebruyne.nl

naar boven




© 2009 design by ECDsign