Premiere 24 januari 2009, Amstelkerk Amsterdam

Voor de voorstelling Tintelingen 2 heeft regisseur Annechien Koerselman zich laten inspireren door de klassieker Alice in Wonderland van Lewis Caroll. Tekstfragmenten uit Carolls mythe worden speels gecombineerd met koormuziek van hedendaagse Nederlandse, Vlaamse componisten en oude Engelse madrigalen, zoals van Benjamin Britten, Andries Clement en Jean Absil.

Lewis Carolls verhalen over Alice, het meisje dat weggevoerd wordt naar een domein van nepschildpadden, pratende bloemen en andere wonderen, zijn wereldberoemd. Wie kent het meisje niet, dat zich door haar levendige fantasie succesvol uit de saaie wereld van gewoontes en etiquette weet te bevrijden? (“Als ik een eigen wereld had, zou alles onzin zijn. Niets zou zijn wat het is, want alles zou zijn wat het niet was. En wat het is, omgekeerd, zou het niet zijn. En wat het niet zou zijn, wel. Snap je?”)

Vanaf het moment dat ze door een konijnenhol naar beneden valt, krijgt Alice te maken met een conventieloze wereld en moet ze al haar energie richten op de vraag hoe zich in ‘s hemelsnaam moet gedragen tussen de merkwaardige wezens waarbij ze terecht komt. Het gehaaste konijn, de waterpijp rokende rups, een tuin met vieve bloemen, en ook de Maartse Haas en de Hoedenmaker, die een theevisite totaal uit de hand laten lopen, doen een groot beroep op haar improvisatievermogen. Maar de kleine heldin blijft nieuwsgierig naar wat er steeds weer te gebeuren staat, verliest nooit haar goede humeur, en laat zich nooit al te lang laat intimideren om dan haar weg weer vervolgen. Want de wondere wereld waarin zij zich begeeft borrelt en bruist en bezorgt Alice en de toeschouwer tintelingen, net zo lang tot ze uiteindelijk weer ontwaken in de realiteit.

Ik vraag me af of ik vannacht veranderd ben? Eens even denken: was ik hetzelfde toen ik vanmorgen opstond? Ik geloof haast dat ik me kan herinneren dat ik me een beetje anders voelde. Maar als ik niet hetzelfde ben, is de volgende vraag: Wie in vredesnaam ben ik dan?”

De wereld, waarin Alice belandt, zet alles op zijn kop en redeneert volgens de logica van het absurde. De reis van Alice is dan ook te vergelijken met een zoektocht naar identiteit door middel van het – bijna in het oneindige – herschikken van al het mogelijke. Niet alleen haar identiteit wordt bevraagd, de wezens zetten ook in hun nonsens gedichtjes vraagtekentjes bij het onderwijssysteem en de rechtspraak. Door de aanwezigheid van dit sensitieve levendige kind, kan er openhartig, ad rem en vooral onbedorven worden gereageerd op de stuggere wereld vol afspraken van de volwassen burger. De bizarre wereld maakt de toeschouwer duidelijk dat de “normale” wereld eigenlijk bizar is.

Foto © Boy Hazes

Credits Cast & Crew

Het Nederlands Zangtheater

Sopranen Alice Ruijzenaars, Janneke Tangelder, Karin Nijenhuis, Mecheline Draafsel, Saskia Mijdenga

Alten Annemiek Vos, Annet van der Zaal, Ingrid Schulten, Irene Elich, Maria Boschman, Rene Heeringa

Tenoren Georg Bröring, Hans Pijst, Hans School, Jos Marcus, Paul van Capelleveen, Wilbert te Velde

Bassen Bart de Vries, Ewald de Wilde, Jeroen Singelenberg, Tejo van Gaalen

Alice Robin Gauw (24 januari), Zonne Ruijzenaars (25 januari), Femke van Emmerik (1 februari)

Muzikale leiding Anthony Zielhorst

Regie & Toneelbewerking Annechien Koerselman

Vormgeving Janneke Tangelder

Lichtontwerp Bastiaan Schoof

Productie Karin Nijenhuis & Jeroen Singelenberg

Publiciteit Annemiek Vos

Fotografie Boy Hazes

Grafisch ontwerp Noud Verhave

Producent Het Nederlands Zangtheater Amsterdam

SPEELDATA

Amsterdam Amstelkerk 24 januari 2009

Amsterdam Amstelkerk 25 januari 2009

Amsterdam Amstelkerk 01 februari 2009

Het Nederlands Zangtheater is een koor dat muziek maakt in een theatrale setting. De groep bestaat uit ongeveer 25 gevorderde amateurzangers en staat onder leiding van een vaste dirigent, Anthony Zielhorst.

Meer informatie: www.nederlandszangtheater.nl