TONEEL
PALJAS (Idee, Concept, Auteur, Regie)
'Georganiseerde chaos'. Dat kenmerkt de theaterstukken van Annechien Koerselman. 'Een typische Koerselman is seksueel, energiek en met veel lef'. [...] Ze houdt van romantiek, passie en grote uitspraken - Paljas, de nieuwe theaterproductie van regisseur Annechien Koerselman (1976) zit er vol mee.
De Volkskrant, Truus Ruiter
LAND VAN OVER ZEE(Idee, Regie, Muziekdramaturgie, Decor- & Videoontwerp)
De regisseuse over haar aanpak van de briefwisseling: „Als een soort Indiaan ben ik met een hakbijl door de tekst heen gegaan bij het bedenken waar de muziek moest komen en hoe die moest klinken. Dat heb ik Wiek geschreven: ik wilde het leitmotiv uit Mooie Anna terug laten komen, maar ook een leitmotiv voor de dochter. Ook heb ik hem gevraagd een Indianendans te componeren. Verder heb ik er een nummer van Glenn Miller ingegooid en komen er een country nummer en een lied over armoede in.”
PZC, Ali Pankow
HET HUIS VAN DE TOEKOMST (Concept, Toneelbewerking, Regie, Muzieksamenstelling)
De voorstelling weerspiegelt overigens perfect het levensmotto van Koerselman. 'Als je sterft, moet je het gevoel hebben dat je niet laf in het leven hebt gestaan. De siamese tweeling doet dat in ieder geval en zelf probeer ik ook niet altijd de vertrouwde paden te bewandelen, maar steeds weer een nieuwe uitdaging aan te gaan.
De Telegraaf, Esther Kleuver
MUZIEKTHEATER
DIE KONFERENZ DER TIERE(Concept, Libretto, Muziekdramaturgie, Regie & Lichtontwerp)
Wij mensen kunnen zoveel, maar hebben zo weinig geleerd van het verleden! Deze gedachte spookt door de gedachten van de Nederlandse regisseur Annechien Koerselman sinds ze door de Münchener Philharmoniker werd gevraagd een geënsceneerd kinderconcert te creëren, gebaseerd op Erich Kästners "Konferenz der Tiere".
Passende muziek moet goed hoorbaar en herkenbaar zijn voor kinderoren van kinderen, bovendien zich in gelijke mate met de dialogen zo samenvoegen dat het samen een compleet kunstwerk vormt.
Maar het verhaal van Kästner zou ook volwassenen kunnen inspireren om zichzelf een nieuwe wezenlijke vraag te stellen: "Wat hebben we echt nodig in het leven? In onze samenleving draait veel te veel om materiële dingen en groei, ik word daar gek van! [Koerselman] heeft zelf nooit het gevoel gehad te weinig te bezitten – misschien wel dankzij een leven vol boeken en muziek.
Gaststeig Magazine, Maria Zimmerer, juni 2024
ZALF & PAPAVER(Concept, Tekst & Regie)
De titel zegt het: bij Zwitsal werd naast zeep en zalf ook iets anders geproduceerd. Geneesmiddelen waaronder verdovende middelen als morfine en codeïne. De grondstof voor al die middelen is papaver. Neem je er teveel van, dan werkt het verslavend en kom je in een roes, in een droomwereld zo je wilt. Bij zo’n gegeven slaat mijn fantasie op hol. Hoe was om hier in het geheim aan mee te werken? Waar droomden medewerkers van tijdens hun werk op de chemische afdeling bij het bereiden van de zoveelste doos opiaten? Wat wisten zij over de teelt van papaver, over het leven in het Midden Oosten? Dachten ze wel eens aan de mensen daar, collega’s op afstand die bij de teelt betrokken waren? En realiseerden zij zich dat die arm bleven terwijl hier dik geld werd verdiend? Zalf & Papaver is het verhaal over twee totaal verschillende werelden die meer met elkaar te maken hadden dan we dachten. Feitelijk is er niets veranderd, het gaat er nu nog precies zo aan toe. Papaver is en blijft een ingrediënt om op weg te dromen.
Zalf & Papaver is muziektheater, een theatraal sprookje in de sfeer van 1000-en-een-nacht. Je krijgt de kans even weg te dromen, net als medewerkers van de fabriek destijds deden. Het is een soort parabel, een vertelling waardoor je met een beetje afstand naar je eigen leven kijkt. En daar misschien een les uit trekt? Dat vermogen zijn we een beetje kwijtgeraakt in het westen, dat is jammer vind ik.
Orpheus Magazine, Sandra van Maanen, 07 juli 2024
MOOIE ANNA (Regie & Muziekdramaturgie)
Bij de eerste lezing van het stuk viel het Koerselman op dat zij als enige van de cast af en toe smakelijk moest lachen. Zij schrijft het toe aan haar relativeringsvermogen dat zij tussen alle rampspoed ook de humor herkent. ,,Bovendien houd ik van mensen die zich er niet zomaar onder laten krijgen, maar ondanks tegenslag blijven doorzetten. Dat geldt ook voor Anna. Zij gaat niet in haar leven hangen. Ondanks veel tegenslag biedt haar verhaal dan ook veel humor’’, aldus de regisseur.
PZC, Ali Pankow
MOULIN ROUGE (Idee, Concept, Regie, Auteur, Muzieksamenstelling & Producent)
Met haar exuberante stijl van muziektheater gaat Koerselman regelrecht tegen de hedendaagse tijdgeest in. "We leven in een managersmaatschappij. De wereld van nu gaat over zakendoen, alles moet kloppen. We worden heropgevoed door bedrijven en de regering. Ze doen alsof we collectief vrije school hebben gedaan en niet kunnen nadenken. Die beschuldiging dat we linkse hobbyisten zijn, is daar het toppunt van. Alsof we de kantjes ervan af lopen. [...] Wat die managers niet willen accepteren, is dat de dingen soms gewoon niet kloppen in het leven. Ik vind een geïmproviseerd leven, met alle tegenslagen die erbij horen, juist leuk. Ik geloof in sprookjes. Ik droom van Moulin Rouge. Ze hoopt dat het publiek dat haar Paradeopera gaat zien er romantischer en nostalgischer van wordt. Want het leven is zinloos. Het zijn de verhalen van mensen die iets meemaken, die erbovenop komen, die het hoopvol maken. Zodra Mimi op het toneel staat te dansen is het op leven en dood. Tegenwoordig is dat onbestaanbaar. Dat mensen nog op leven en dood ergens voor staan."
TheaterMaker, Vincent Kouters
OPERA
DIJKDRIFT (Regie)
Want waar gaat dit stuk over, vroeg Koerselman zich af: „De plot is heel basaal en wordt steeds gruwelijker. Maar zoals Jezus in staat was tot vergeving, zo moet een mens ook veerkracht kunnen tonen: we hebben een hoop narigheid gehad, maar het leven gaat dóór. Ik wil een pleidooi voor weerbaarheid.”
NRC, Floris Don
GOLD (Regie & Lichtontwerp)
De componist, de librettist en ik hebben het stuk van begin af aan gezamenlijk ontwikkeld, legt regisseur Koerselman uit. Flora kwam met een voorstel voor een scene, Leonard liet zich daardoor tot componeren inspireren, maar keek dan eerst mee, hoe ik alles op toneel tot stand wilde brengen. Zo’n nauwe samenwerking is vrij ongewoon.
Berliner Morgenpost, Martina Helmig
KANNST DU PFEIFEN, JOHANNA? (Regie & Lichtontwerp)
Vaak gaan voorstellingen voor kinderen over dieren of fantasiefiguren. Het mooie aan onze stof is, dat het een verhaal over mensen is, een familiegeschiedenis waarmee iedereen zich identificeren kan. [...] Er sterft iemand, en toch gaat het niet over de dood, maar over het leven en (menselijke) relaties.
Deutsche Oper Magazine 2013, Nr. 4
ALGEMEEN
Muziek was altijd een drijvende kracht in haar leven. “Als iets een motor voor mij is, dan is het wel het horen van klanken van de muziek om theater te maken. Als ik muziek hoor, weet ik ongeveer waar een voorstelling over gaat,” vertelt Annechien. Deze diepe connectie met muziek heeft haar geholpen om unieke producties te creëren waarin muziek en toneel naadloos in elkaar overvloeien.
Ik weet dat het leven met passie iets fantastisch is, omdat het ervoor zorgt dat je opstaat en dat je zorgt dat je de ‘gordijnen’ opendoet,” zegt ze met een glimlach. “Het is spelen met weten wat er nodig is om iets tot stand te brengen, en tegelijkertijd zijn er altijd heel veel onzekere factoren waar ik altijd mee om zal blijven moeten gaan; factoren waarvan ik weet dat ik het schip overeind moet houden. Dat houdt mijn vak altijd leuk en uitdagend.
Support by Report, Bryant Abath, 23 september 2024
In de rubriek ‘Kindsterren’ zoeken we uit hoe het nu gaat met kinderen uit gouwe ouwe tv-series en films. Hoe is het met het ‘Kip, patat en appelmoes-meisje’ uit ‘Kinderen voor Kinderen’? Dit meisje heet in het echt Annechien Koerselman (40), ze kan nog steeds goed zingen en werkt tegenwoordig als regisseur in toneel, muziektheater en opera.
Muziek was altijd een onderdeel van mijn leven en dat is het nu dus nog steeds. Ik ben heel erg blij met wat ik doe en dat dat achter de schermen is. Het fijne is dat mijn stem nog op orde is en dat ik zelf goed kan spelen (ik heb de toneelschool gedaan), dat helpt heel erg bij het regisseren. Als mensen op het podium staan kan ik hen tot grotere hoogte krijgen. Ik hou ervan om overzicht te hebben. Ik heb de behoefte niet meer om voor de camera te staan.
Linda, Martine Findhammer-Schut, 10 maart 2017